♂★•｡｡☆kiomaru☆｡｡•★♀

คุณ เคย มั้ย ที่ทานข้าวคนเดียว เที่ยวคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว หรือแม้กระทั่งเดินคนเดียว

สำหรับ ผม นั้น มันเป็น เรื่องที่ชินชามานาน แต่ก็ ยังยอมรับความชินชานั้นไม่ได้ซักที

มันดู อ้างว้าง เหงา หรืออะไรๆ หลายอย่าง ที่มันทำให้ รู้สึกไม่ดี ไม่มีคนปลอบใจ

ไม่มีแฟน และแม้กระทั่ง แค่เพื่อนที่เดินด้วยกัน......................................

 

จากชีวิต ที่มันเหมือนจะเริ่มดีอยู่ ระยะเวาสั้นๆ แต่มันก็สั้นเกินไป ที่จะเก็บความรู้สึกนั้นไว้ได้

แต่ไม่ใช่ว่ามันไม่ดีหรอกนะ ดีน่ะมันดี แต่มันน้อยไปนิด ชีวิต ก็ยังดำเนินแบบนี้อยู่ไปเรื่อย

เพื่อนรอบตัว มีอยู่หรอก แต่ไม่มีเพื่อนข้างกาย มีเหมือนกันแต่เป็นเพื่อนกิน ไม่ได้มีเพื่อนที่คอย

พูดบอกเราแม้ว่าเราจะเดินไปในทางที่ผิดหรือเดินหลงทาง ก็ไม่มีซักคน และชีวิตมันจะดีหรือไม่

ตัวเองยังไม่รู้ เดินอยู่ในวังวน กับวัยเรียน และก็ได้ทำงานอยู่นิดๆหน่อย งานตอนนี้ก็ดูเหมือน

จะดึงทำให้ผมเลิกทำไม่ได้ ก็ได้ทำไปเพราะมีตังใช้ มีเหลือ แต่งานมันไม่ใช่งานที่มันจะดีเท่าไหร่

แต่ก็ไม่ได้ ขายยา หรืออะไรที่มันเป็นบ่อนทำลายมนุษย์ แต่มันก็แค่งานไม่ดีตัวนึงเท่านั้นแหละ

ชีวิตอันริบหรี่ มันดำเนิน ต่อไป นานเท่าไหร่ เรายังไม่รู้ได้เลย อยากให้มันมีแสง สว่างซักนิด

ที่ส่องมาหา และบอกทางให้เราไปหาแสงสว่างนั้น แม้ความฝันอันดูเลือนราง มันก็ยังมีอยู่ ในใจ

เสมอไม่เคยหายไป แต่ในใจมันก็ดูห่อเหี่ยว เหมือนดอกไม้ที่ไม่เคยถูกรดน้ำมานานและกำลัง

จะตายในซักวัน มันดูอ่อนแอ ท้อแท้ แต่ไม่ท้อถอย ในก้นบึ้งส่วนลึกของในจิตในมันยัง รอน้ำ

ซักหยดให้มีคนมา รด มันลงไปเพื่อให้มันยังอยู่รอดได้อีกต่อไป แต่จะมีเมื่อไหร่นั้นยังไม่รู้....................